Inzetbaarheidsgesprek

Geen tijd om te lezen? Bewaar voor later.

Stuur een e-mail
Geen tijd?

Een inzetbaarheidsgesprek gaat over balans, kansen, eisen in het werk en behoeftes van werknemers,…

…maar ook over wat gaat er minder goed en waar kan de organisatie ondersteuning bieden.

Een gesprek over inzetbaarheid kan over van alles gaan en zou eigenlijk vaker plaats moeten vinden. Niet alleen in een separaat gesprek (gepland), maar zeker zodra signalen van overbelasting herkend worden, als vervolg op de uitkomsten van een Preventief Medisch Onderzoek of gewoon uit blijk van belangstelling. Het gesprek is dan ook wisselend van inhoud, diepgang, onderwerp en tijdsduur. Het gaat om oprechte aandacht en respect, uitwisselen van ideeën en mogelijkheden.

Spontaan, vrijwillig en periodiek.

Inzetbaarheidsgesprekken kunnen spontaan en periodiek gepland worden of als vervolg op het Preventief Medisch Onderzoek. Als vervolg op het PMO worden medewerkers waarbij de inzetbaarheid wordt bedreigd uitgenodigd voor een (vrijwillig) gesprek. Selectie vindt plaats op basis van zogenaamde risicoprofielen:

  • Leefstijl (BRAVO): verhoogd risico op uitval door hart- en vaatziekte;
  • Fysieke vitaliteit: verhoogd risico op uitval door klachten houding en bewegingsapparaat;
  • Mentale vitaliteit: verhoogd mentaal risico op uitval;
  • Werkvermogen: verhoogd risico op uitval door slecht of matig werkvermogen.

Deelnemers die in een risicogroep vallen krijgen een uitgebreid inzetbaarheidsgesprek aangeboden (2 uur), waarin verdere analyse plaatsvindt. In dit gesprek met een professional wordt vooral nader ingezoomd op de oorzaken die de inzetbaarheid kunnen beïnvloeden. Er wordt een plan opgesteld om de inzetbaarheid te optimaliseren of te verbeteren in de vorm van een inzetbaarheidsplan. Een eventueel vervolg van het inzetbaarheidsgesprek kan een doorverwijzing naar vitaliteitscoaching zijn voor het starten van gerichte interventies op maat.

Ervaringsverhaal

“Op het moment dat ik gevraagd werd voor een oriënterend gesprek, dacht ik ‘Oh my God’, met andere woorden, ik had er geen zin in. Terwijl je natuurlijk van jezelf wel weet dat er uiteindelijk iets moet veranderen.”

Het voordeel van het eerste gesprek zelf was de relatief open structuur die het had. Het samen doornemen van de -in mijn geval oude- resultaten liet me wel zien dat er iets niet goed zat.
Ik herinner me dat ik vorig jaar na de controle in de bus een beetje een belerend vingertje kreeg en daarmee weer kon gaan, met een rapportje in de hand.
Toen er tijdens het recente oriënterend gesprek de mogelijkheid werd geboden om een soort van traject in te gaan, had ik snel de keuze, en mijn keuze is vooralsnog goed bevallen.
Zonder die mogelijkheid van een traject was er waarschijnlijk niets veranderd… en dat is wat mij betreft een hele belangrijke.



Inschrijven voor de nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van alle nieuwtjes? Schrijf je dan hieronder in.